의로운 판단이 영혼과 몸으로 이루어진 존재 전체에 그 행위의 책임을 묻는다면, 영혼만이 몸과 함께 행한 일의 대가를 받아서는 안 됩니다. 영혼 자체는 몸의 쾌락과 먹고 몸을 돌보는 일에서 일어나는 잘못에 영향을 받지 않기 때문입니다. 몸만이 대가를 받아서도 안 됩니다. 몸 자체에는 법과 정의를 판단하는 능력이 없기 때문입니다. 영혼과 몸으로 이루어진 사람이 자신이 행한 각각의 일에 심판을 받아야 합니다. 그러나 이 일이 현재의 삶에서 이루어진다고 논증할 수는 없습니다. 현재의 생애에는 마땅한 대가가 지켜지지 않기 때문입니다. 하나님을 부정하고 온갖 불법과 악을 행하는 많은 사람이 죽을 때까지 고난을 겪지 않는 반면, 모든 덕을 실천하며 자신의 삶을 증명한 사람들은 고통과 괴롭힘, 비방과 학대, 온갖 고난 속에 삽니다. 죽은 뒤에도 곧바로 이루어지지는 않습니다. 영혼은 몸에서 분리되고 몸은 자신을 이루었던 재료로 흩어져, 이전의 본성이나 모습을 더는 보존하지 못합니다. 하물며 행한 일의 기억을 보존할 수 있겠습니까? 둘로 이루어진 전체가 더는 함께 존재하지 않습니다. 그러므로 남은 결론은 누구에게나 분명합니다. 사도의 말대로 이 썩고 흩어질 몸이 썩지 않음을 입어야 합니다. 죽은 몸들이 부활로 살아나고, 분리되거나 완전히 해체된 것들이 다시 결합하여, 각 사람이 몸을 통해 행한 일이 선하든 악하든 마땅한 대가를 의롭게 받도록 해야 합니다.
Εἰ δὲ κατὰ τοῦ συναμφοτέρου φέρει τὴν ἐπὶ τοῖς εἰργασμένοις δίκην ἡ δικαία κρίσις, καὶ μήτε τὴν ψυχὴν μόνην δεῖ κομίσασθαι τὰ ἐπίχειρα τῶν μετὰ τοῦ σώματος εἰργασμένων (ἀπροσπαθὴς γὰρ αὕτη καθ᾿ ἑαυτὴν τῶν περὶ τὰς σωματικὰς ἡδονὰς ἢ τροφὰς καὶ θεραπείας γινομένων πλημμελημάτων) μήτε τὸ σῶμα μόνον (ἄκριτον γὰρ τοῦτο καθ᾿ ἑαυτὸ νόμου καὶ δίκης), ὁ δὲ ἐκ τούτων ἄνθρωπος τὴν ἐφ᾿ ἑκάστῳ τῶν εἰργασμένων αὐτῷ δέχεται κρίσιν, τοῦτο δὲ οὔτε κατὰ τήνδε τὴν ζωὴν εὑρίσκει συμβαῖνον ὁ λόγος (οὐ γὰρ σώζεται τὸ κατ᾿ ἀξίαν ἐν τῷ παρόντι βίῳ, διὰ τὸ πολλοὺς μὲν ἀθέους καὶ πᾶσαν ἀνομίαν καὶ κακίαν ἐπιτηδεύοντας μέχρι τελευτῆς διατελεῖν κακῶν ἀπειράτους, καὶ τοὐναντίον τοὺς κατὰ πᾶσαν ἀρετὴν ἐξητασμένον τὸν ἑαυτῶν βίον ἐπιδειξαμένους ἐν ὀδύναις ζῆν, ἐν ἐπηρείαις, ἐν συκοφαντίαις, αἰκίαις τε καὶ παντοίαις κακοπαθείαις) οὔτε δὲ μετὰ θάνατον (οὐδὲ γὰρ ἔστιν ἔτι τὸ συναμφότερον, χωριζομένης μὲν τῆς ψυχῆς ἀπὸ τοῦ σώματος, σκεδαννυμένου δὲ καὶ αὐτοῦ τοῦ σώματος εἰς ἐκεῖνα πάλιν ἐξ ὦν συνεφορήθη, καὶ μηδὲν ἔτι σώζοντος τῆς προτέρας φυῆς ἢ μορφῆς, ἤ πού γε τὴν μνήμην τῶν πεπραγμένων), εὔδηλον παντὶ τὸ λειπόμενον, ὅτι δεῖ κατὰ τὸν ἀπόστολον τὸ φθαρτὸν τοῦτο καὶ σκεδαστὸν ἐνδύσασθαι ἀφθαρσίαν, ἵνα, ζωοποιηθέντων ἐξ ἀναστάσεως τῶν νεκρωθέντων καὶ πάλιν ἑνωθέντων τῶν κεχωρισμένων ἢ καὶ πάντη διαλελυμένων, ἕκαστος κομίσηται δικαίως ἃ διὰ τοῦ σώματος ἔπραξεν, εἴτε ἀγαθὰ εἴτε κακά.