나의 아버지 암모니오스가 니코메디아로 가기에, 그를 통해 그대에게 인사를 드리는 것이 마땅한 도리라고 생각했습니다. 또 하나님과 그분의 그리스도 때문에 형제들에게 품고 있는 그대의 타고난 사랑과 마음을 일깨우려 합니다. 주교는 우리를 심하게 짓밟고 박해하며 우리를 치려고 모든 수단을 동원합니다. 우리를 하나님을 모르는 자들로 몰아 도시에서 내쫓기까지 합니다. 그가 공공연히 하는 다음 말에 우리가 동의하지 않기 때문입니다. “하나님은 언제나 계시고 아들도 언제나 계신다. 아버지와 아들은 동시에 계신다. 아들은 하나님과 나지 않은 방식으로 함께 존재하며, 언제나 나신 분이다. 나지 않았으면서 나신 분이다. 하나님은 생각으로도 아주 짧은 순간으로도 아들보다 앞서지 않으신다. 하나님은 언제나 계시고 아들도 언제나 계신다. 아들은 하나님 자신에게서 존재한다.” 그대의 형제인 카이사레아의 유세비우스와 테오도토스, 파울리노스, 아타나시오스, 그레고리오스, 아에티오스와 동방의 모든 이들은 하나님이 아들보다 앞서 시작 없이 존재하신다고 말하기 때문에 배척받았습니다. 필로고니오스와 헬라니코스와 마카리오스만 예외입니다. 이들은 이단자이며 가르침을 받지 못한 사람들로, 아들을 어떤 이는 트림이라고, 다른 이는 유출이라고, 또 다른 이는 함께 나신 분이라고 부릅니다. 그 이단자들이 우리에게 만 번 죽이겠다고 위협해도, 우리는 이런 불경한 말들을 듣는 것조차 견딜 수 없습니다.
Τοῦ πατρός μου Ἀμμωνίου ἐρχομένου εἰς τὴν Νικομήδειαν, εὔλογον ὀφειλόμενον ἐφάνη προσαγορεῦσαί σε δἰ αὐτοῦ, ὁμοῦ τε ὑπομνῆσαι τὴν ἔμφυτόν σου ἀγάπην, καὶ διάθεσιν, ἣν ἔχεις εἰς τοὺς ἀδελφοὺς διὰ τὸν Θεὸν καὶ τὸν Χριστὸν αὐτοῦ, ὅτι μεγάλως ἡμᾶς ἐκπορθεῖ καὶ ἐκδιώκει, καὶ πάντα κάλων κινεῖ καθ̓ ἡμῶν ὁ ἐπίσκοπος, ὥστε καὶ ἐκδιῶξαι ἡμᾶς ἐκ τῆς πόλεως ὡς ἀνθρώπους ἀθέους, ἐπειδὴ οὐ συμφωνοῦμεν αὐτῷ δημοσίᾳ λέγοντι: Ἀεὶ ὁ Θεὸς, ἀεὶ ὁ Υἱός: ἅμα Πατὴρ, ἅμα Υἱός: συνυπάρχει ἀγεννήτως ὁ Υἱὸς τῷ Θεῷ ἀειγεννής ἐστιν, ἀγεννητογενής ἐστιν: οὔτε ἐπινοίᾳ, οὔτε ἀτόμῳ τινὶ προάγει ὁ Θεὸς τοῦ Υἱοῦ: ἀεὶ Θεὸς, ἀεὶ Υἱὸς, ἐξ αὐτοῦ ἐστι τοῦ Θεοῦ ὁ Υἱός. Καὶ ἐπειδὴ Εὐσέβιος ὁ ἀδελφός σου ὁ ἐν Καισαρείᾳ, καὶ θεόδοτος, καὶ Παυλῖνος, καὶ Ἀθανάσιος, καὶ Γρηγόριος, καὶ Ἀέτιος, καὶ πάντες οἱ κατὰ τὴν Ἀνατολὴν, λέγουσιν ὅτι προῦπάρχει ὁ Θεὸς τοῦ Υἱοῦ ἀνάρχως, ἀνάθεμα ἐγένοντο, δίχα μόνου Φιλογονίου, καὶ Ἑλλανικοῦ, καὶ Μακαρίου, ἀνθρώπων αἱρετικῶν, ἀκατηχήτων, τὸν Υἱὸν λεγόντων. οἱ μὲν ἐρυγὴν. οἱ δὲ προβολὴν, οἱ δὲ συναγέννητον. Καὶ τούτων τῶν ἀσεβειῶν οὐδὲ ἀκοῦσαι δυνάμεθα, ἐὰν μυρίους ἡμῖν θανάτους παραπειλήσωσιν οἱ αἱρετικοί.